رویای یک شهر بر باد رفته

رویای یک شهر بر باد رفته

یکسال گذشت. گردش ایام به سرعت می‌گذرد این حس در تحولات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی جهان قابل لمس است. سرعت تغییرات و حوادث در دهکده جهانی بسیاری از وقایع را به فراموشی می‌سپارد همانگونه که چهارسال پیش کشتی سانچی به اعماق دریا‌ها فرو رفت و به خاطره‌ها سپرده شد، آراللو هم با تصمیمات وزارت کشور از دهیار محروم شد و هرگز چهره شهردار به خود ندید. انگار به مانند دیگر حوادث تلخ، فراموش شده است.
تیرماه سال ۹۸ روستای آراللوی بزرگ مرکز دهستان فولادلوی شمالی بخش هیر شهرستان اردبیل، پس از ادغام با روستای آراللوی کوچک، به شهر تبدیل و به عنوان شهر آراللو شناخته شد. از آن تاریخ تاکنون این شهر جدید نتوانسته برای خود شهرداری انتخاب کند تا پایه‌گذار نظام اداری و چارت سازمانی سازمان شهرداری باشد که در نتیجه این اهمال، بیشترین ضربه آن به شهروندان حادث ‌شده است.
شاید عامل اصلی این فاجعه، تبدیل شورای روستا به شورای شهر است. طبق قانون، اعضای شورای روستا با حداقل سطح تحصیلات می‌توانند منتخب مردم روستا باشند اما در تغییر روستا به شهر این افراد نمی‌توانند قالب تفکراتی یک شورای شهر را به خود بگیرند. جالب است بدانید که تاکنون ۳ منتخب که توسط این شورا به عنوان شهردار معرفی شدند فاقد شرایط اولیه از جمله میزان سن، تحصیلات و یا صلاحیت‌های دیگر بوده و نتوانستند واجد شرایط تصدی شهرداری باشند.
به نظر می‌رسد گزینه‌های این شورای شهر تحت تاثیر مدیران ستادی ساختمان استانداری بوده و آنها کمترین شناخت از واجدین شرایط را داشته و هیچ برنامه، اولویت و شاخصی برای انتخاب شهردار نداشته و پیرو شناسه‌های مدیران بدنه استانداری هستند.
اکنون که در ماههای منتهی به سال آخر عمر چهارساله شورای شهر قرار داریم با فرصت سوزی شورای شهر آراللو؛ کمتر فرد باتجربه‌ای قصد می‌کند تا در چند ماه باقی مانده ریسک حضور در این نوین شهر را به عنوان شهردار بپذیرد.
فرصت دو ساله‌ای که با کم‌تجربگی، بی‌برنامگی، عدم توانایی، بی مسئولیتی و گاها لج‌بازی شورا از شهر آراللو گرفته شد تا آراللو معلق بین شهر و روستا حسرت این دو سال را در تاریخ برای خود ثبت کند.
هر چند فرماندار شهرستان می‌تواند بنا به استنادات قانونی نسبت به انحلال شورا اقدام کند ولی با توجه به فرصت حداقلی تا پایان عمر این شورا، به نظر می‌رسد ماههای آینده هم به همین منوال سپری شود و شهردار و شورای جدید در سال ۱۴۰۰ استارتی بر آبادانی شهر بزنند.

یادداشت:حسن فروزان شیخ احمد

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *