تقابل کرونای هوشمند با سیستم ناکارآمد

تقابل کرونای هوشمند با سیستم ناکارآمد

تلفات موج دوم کرونا، رکوردهای موج اول را بی اعتبار ساخته و به سرعت در حال گسترش است. همزمان با افزایش قدرت بیماری، توان مدیریت بحران، نیروی انسانی، قدرت اقتصادی و فرهنگ مقابله با بیماری افت محسوسی را نشان می‌دهد.
موج اول بیماری با ترسی عظیم همراه بود. این ترس به سرعت افکار عمومی را تحت تاثیر قرار داد و اکثریت جامعه را برای اتخاذ تدابیر جدی در زندگی شخصی و اجتماعی متقاعد ساخت.
دولت علیرغم خستگی ذاتی، تدابیر جدی را برای مسافرت‌های نوروزی و کار در ادارات اتخاذ کرد و تمامی اینها باعث شد تا از شدت شیوع بیماری کاسته شود و ظاهرا اینطور می‌نمود که به زندگی عادی برگشته‌ایم.
گذر از موج اول با باز شدن اماکن عمومی، ادارات و شروع مسافرت‌های تابستانی همراه شد و کووید ۱۹ فرصتی جدید برای بروز پیدا کرد. با از بین رفتن ترس عمومی و عمل مشترک حاصل از آن اکنون ایرادات بنیادین در مواجهه با بحران‌ها را شاهد هستیم.
اقتصاد تاب تعطیلی را ندارد، دولت توان پرداخت هزینه شرایط قرنطینه را ندارد، ادارات فاقد زیرساخت‌های لازم برای دورکاری هستند و فشار مضاعف بر کادر درمان ادامه دارد و دیگر حتی توجه رسانه‌ها نیز بر این امر متمرکز نیست.
در این شرایط ایجاد ترس مجدد عمومی با نشان دادن وضعیت بسیار بد بیماران در دستور کار برخی از رسانه‌ها قرار گرفته است. موضوعی که مشابه آن را در قرار دادن ماشین‌های اوراق شده در جایگاه‌های ویژه پلیس‌راه‌ها شاهد بوده‌ایم. امید ادبیات ترس این است که نمونه به فنا رفته از یک موضوع درس عبرتی خواهد بود برای دیگران و باعث ایجاد نظم خواهد شد. این ادبیات عموما زمانی ایجاد می‌شود که راه‌های معقولتر و بنیادی‌تر به کنار گذاشته شده‌اند.
بدیهی است که در مساله تصادف‌های جاده‌ای وظیفه توسعه زیرساخت‌ها به صورت بزرگراه سازی و ارتقای امنیت خودروها از طرف دولت عملا با مانور بر روی فرهنگ مردم به وادی فراموشی سپرده می‌شود.
در مساله گسترش کرونا نیز، ضعف زیرساخت‌ها برای خلق شهرها و کشور هوشمند کاملا مشهود است. در بانک‌ها، به عنوان نماد هوشمندسازی، شاهد حضور ارباب رجوعی‌ای هستیم که امکان پاسخ به درخواست آنها از طریق اینترنت ممکن نبوده است. وقتی شرایط بانک‌ها اینگونه است، وخامت شرایط سایر ادارات بیشتر مشخص خواهد شد.
کووید ۱۹ سوار بر اسب انتخاب هوشمندانه همچنان می‌تازد و سیستم جامعه ما برای مقابله خطرات هوشمند و طولانی مدت زیرساخت‌های لازم را فراهم نکرده‌است. موضوعی که می‌تواند زمینه جدیدی را برای بحث در عرصه عمومی فراهم آورد.

یادداشت:میرمعظم ابراهیمی

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *