بناهای رها شده اردبیل در محاصره افراد بزهکار

بناهای رها شده اردبیل  در محاصره افراد بزهکار

با توجه به تاریخی بودن شهر اردبیل و وجود محلات قدیمی در شهر، اردبیل هم به مانند دیگر شهرهای ایران دارای محلات با بافت های فرسوده و بناهای رها شده زیادی است که می تواند در دراز مدت تبدیل به یک معضل بزرگ و اساسی در توسعه و امنیت شهر شود.
بناهایی که توسط صاحبان خود رها می شوند و سال ها بدون استفاده می مانند در برخی موارد محلی برای دفع نخاله های ساختمانی و یا زباله های اهالی محله می شود که باعث ایجاد آلودگی های زیست محیطی و بهداشتی می گردد اما زمانی به یک معضل اجتماعی، امنیتی و فرهنگی تبدیل می شود که بناها بدلیل رها شدگی از لحاظ کالبدی نا امن می شوند و هر لحظه احتمال فرو ریختن دارند که باعث آسیب رساندن به اموال و جان اهالی محله می شوند و از طرف دیگر خاک فرسودگی بر چهره آن ها نقش می بندد و محلات را به لحاظ زیبایی زیر سوال می برند.
اما مهمتر آنکه وجود یک بنای رها شده در یک محله می تواند امنیت و آسایش کل اهالی محله را بر هم زند! و بناها محلی امن برای افراد معتاد و بزهکار شود. بناهایی که گاها به شکل خانه هستند و شامل چندین اتاق تو در تو با مساحتی بزرگ و یا مغازه هایی که دیوار کوتاهی دارند و افراد به راحتی می توانند درون آن ها رفت و آمد کنند در دراز مدت نه فقط مشکل یک محله که می تواند مشکل یک شهر باشد.
بنابراین وجود چنین بناهایی در هر محله ای امنیت و آرامش را از ساکنان محله سلب می کند و دیگر محلات رنگ آسایش را نمی بینند. افراد معتادی که درون چنین بناهایی سکنی می گزینند و معمولا خود مسکن و محلی برای خواب ندارند در تاریکی شب زمانی که محله در سکوت شب فرو رفته به چنین بناهایی مراجعه می کنند و باعث ایجاد رعب و وحشت در اهالی محله می شوند و نظم محله را بر هم می زنند و یا ممکن است باعث رفت و آمد های افراد بزهکار دیگر هم شوند و حتی باعث بدنامی محله در میان محلات دیگر شهر می شوند.
اینجا ساکنان محله دیگر با یک بنای متروکه مواجه نیستند بلکه با چندین فرد معتاد و بزهکار که اصولا هم آماده ی درگیری و آسیب رساندن به دیگران هستند مواجه می شوند و در چنین شرایطی ۳ راه بیشتر ندارند یا با نیروی انتظامی تماس بگیرند یا به صاحب بنا اطلاع دهند و یا آنجا را ترک کنند اما اگر صاحب بنا حاضر به همکاری با اهل محله نشود و یا خارج از دسترس اهالی محله باشد اوضاع بغرنج تر می شود چرا که با دستگیری افراد معتاد ساکن افراد دیگری جای آن ها را خواهد گرفت و این زنجیره ممکن است سال ها ادامه داشته باشد اما راه سومی که وابسته به شرایط اقتصادی و اجتماعی اهالی محله است و دارای تبعات بسیاری است . کاری سخت به نظر می رسد.
اما طبق ماده ۱۱۰ قانون شهرداریها « نسبت به زمین یا بناهای مخروبه و غیر مناسب با وضع محل و یا نیمه تمام واقع در محدوده شهر که در خیابان یا کوچه و یا میدان قرار گرفته و منافی با پاکی و پاکیزگی و زیبایی شهر و یا موازین شهرسازی باشد، شهرداری با تصویب انجمن شهر می‌تواند به مالک اخطار کند منتهی ظرف دو ماه به ایجاد نرده یا دیوار یا مرمت آن که منطبق با نقشه مصوب انجمن شهر باشد اقدام کند«.
اگر مالک مسامحه یا امتناع کرد شهرداری می‌تواند به منظور تأمین نظر و اجرای طرح مصوب انجمن در زمینه زیبایی و پاکیزگی و شهرسازی هرگونه اقدامی را که لازم بداند معمول و هزینه آن را به اضافه صدی ده از مالک یا متولی و یا متصدی موقوفه کند، در این مورد صورت حساب شهرداری بدواً به مالک ابلاغ می‌شود در صورتی که مالک ظرف ۱۵ روز از تاریخ ابلاغ به صورت حساب قطعی تلقی می‌شود و هرگاه مالک ظرف مهلت مقرر اعتراض کرد موضوع به کمیسیون مذکور در ماده ۷۷ ارجاع خواهد شد.
صورت حساب‌هایی که مورد اعتراض واقع نشده و همچنین آراء کمیسیون رفع اختلاف مذکور در ماده ۷۷ در حکم سند قطعی و لازم الاجرا بوده و اجرا ثبت مکلف است برطبق مقررات اجرای اسناد رسمی لازم الاجرا نسبت به وصول طلب شهرداری اجراییه صادر و به مورد اجرا بگذارد.

یادداشت:فینا عباسی نیا

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *