گمنام مثل خبرنگار

گمنام مثل خبرنگار

به نظر می‌رسد نقش نشریات محلی و خبرنگاران آن در جامعه خیلی شناخته شده نبوده و مردم، بخصوص نسل جوان علیرغم اینکه این نشریات سال‌هاست فعالیت می‌کنند آشنایی چندانی با آنها ندارند.

به گزارش روزنامه برای اردبیل، بی‌تردید تاثیر کار خبرنگاری در جامعه بر کسی پوشیده نیست، اطلاع‌ رسانی در برهه‌های مختلف زمانی و در موقعیت‌های مختلف مکانی، دیدن مسائلی که از چشم عموم مردم و مسئولین به دور مانده، انتقال ناملایمات جامعه به مسئولان و آگاه ساختن مردم از عملکرد درست و نادرست مسئولان از جمله وظایفی است که بر گردن خبرنگار نهاده شده است. اما مردم شهراردبیل در ارتباط با خبرنگاران نشریات چه نظری دارند؟
به عنوان خبرنگار روزنامه برای اردبیل در یک عصر بارانی مرداد ماه، در پارک معلم برای تهیه گزارش میدانی به سراغ همشهریان خود رفتم تا در این خصوص با آنها صحبت کنم .
مریم دانشجوی کارشناسی ارشد رشته پرستاری در پاسخ به این سوال که چه شناختی از خبرنگاران اردبیل دارد گفت: در بین خبرنگاران اردبیل تنها تعدادی از خبرنگاران شبکه سبلان را می‌شناسم و صرفاً اخبار اردبیل را از شبکه سبلان دنبال می کنم.
وی در پاسخ به سوالم در مورد خبرنگارانی که در نشریات و روزنامه فعالیت دارند گفت: هیچکدام از خبرنگاران را نمی‌شناسم چرا که اصولاً نشریه و روزنامه محلی نمی‌خوانم.
زهرا ۳۱ ساله و خانه‌دار گفت: در بین خبرنگاران خانم بهنود و آقای صدیق را می‌شناسم آن هم نه از نزدیک، بلکه با دنبال کردن نوشته های اخبار و گزارش‌های شان که در فضای مجازی می بینم .
او در پاسخ به سوالم در مورد خبرنگاران نشریات محلی گفت: به نظر میرسد عموما نشریات محلی هنوز جایگاهی برای خود در بین مردم نیافته است.
الهام محسن زاده معلم غیر انتفاعی شهروند دیگری بود که نظرش را در مورد همکاران خودم و نقش آنان در مسائل و مشکلات شهرمان جویا شدم .او اظهار کرد : تنها خبرنگارانی که در عرصه نشریات با آنها آشنا هستم توحید مهدوی و یاشار پورمجید هستند . چرا که در مورد مشکلات کاری با آنها صحبت کرده ام .
محسن زاده وجود فیلترها در عرصه خبر و روزنامه نگاری را به عنوان مهمترین عامل عدم اعتمادش به روزنامه ها و نشریات عنوان کرد و ادامه داد: اینکه به دلیل وجود پاره ای ملاحظات یا محدودیت ها درد مردم جامعه آنطور که باید رسانه ای نشده و به گوش مسئولان نمی رسد ضعف بزرگی برای آنها به شمار می رود و بی اعتمادی مردم به رسانه ها را در پی دارد.
لیلا عبادی یکی دیگر از شهروندانمان بود که در این راستا با او به گفتگو نشستم اما او هم به صراحت گفت که تاکنون هیچکدام از نشریات را تهیه و اخبار را از طریق آنان دنبال نمی کند.
او گفت: صرفا از طریق شبکه های مجازی اخبار را دنبال کرده و حتی اخبار صدا و سیما را هم به جد دنبال نمی کند.
عبادی درپاسخ به این سوال که چند نفر خبرنگار در اردبیل می شناسد گفت : تنها آقای محمدی گوینده خبر شبکه سبلان را شناخته و اخبارش را گوش داده است.
سری به یک فروشگاه زدم در حین خرید نظر فروشنده را در مورد نحوه کار خبرنگاران اردبیلی جویا شدم، محسن رحیمی با رضایت از این قشر یاد کرد و گفت وقتی خبرنگاران موضوع یا مشکلی را در شهر دنبال و رسانه ای می کنند مورد توجه مسئولان قرار می‌گیرد و به رفع هر چه سریعتر آن اقدام می‌کنند.
به عنوان مثال آسفالت خیابان‌ها یا امورات مربوط به شهر از طریق خبرنگاران بیشتررسانه ای و حل می‌شود. رحیمی کار خبرنگاران اردبیلی را رضایت بخش عنوان کرد و درمورد این سوال که چند نشریه و روزنامه در اردبیل فعالیت دارند اظهار کرد: تنها تابلوی دفتر کار چند نشریه را دیده ام و می دانم که فعالیت دارند اما تاکنون از این نشریات تهیه نکرده ام در حال حاضر آشنایی با آنها ندارم.
با چند نفر دیگر از همشهریان نیز گفتگو کردم به نظر می‌رسد نقش نشریات محلی و خبرنگاران آن در جامعه خیلی شناخته شده نبوده و مردم، بخصوص نسل جوان علیرغم اینکه این نشریات سال‌هاست فعالیت می‌کنند آشنایی چندانی با آنها ندارند. شاید این موضوع به ضعف خبرنگاران استان بر می‌گردد یا فاصله ای که بین اهداف رسانه ها و نشریات و عملکرد فعلی آنها افتاده است .
چه خوب است با کاهش فاصله بین مردم خبرنگاران و با تلاش در انتقال خواسته مردم گام‌های مهمی برداشته شود و خبرنگاران ما به جای اینکه در روابط عمومی ها به دنبال آگهی باشند انرژی خود را برای انتقال درد مردم و جامعه صرف کنند. در چنین شرایطی است که مردم طالب نشریه و خواننده مطالب آن خواهند بود.

گزارش:فاطمه شکرزاده

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *