ستون های ترک خورده

ستون های ترک خورده

تارهای احساس نواختن گرفته و با نای بی جان، نوای بی احساسی از جملات را جان بخشیده است.احساسی که دیگر کمتر کسی به سراغش می رود تا از تکه های ترک خورده اش جرعه معرفت برچیند و در جریان رگهای احساس‌ دیگری جاری سازد.
چندی است، تار و پود احساس در ازدحام کلمات مبهم تولید شده در اندیشه های بی ستون ، ناهمگون برون می تراود و لذت چشیدن طعم شیرین معرفت به نابودی گراییده است.
این روزها کم کسی برای تولید کلمه و جمله ذهن و احساس را درگیر می کند و لذت شنیدن جملات بکر در قطعات وجودها جان می بازد.
هر روز کاغذهایی آغشته به حروف در دست ها می چرخد که جز کلمات طراحی شده با دستگاههای چاپ نوآوری دیگری برای رخنه در تفکرات ندارد.
روزگاری برای چشیدن لذت نشریه ،کل وجودمان درگیر تلاش می شد و ذهن، چشم، احساس ، قلم و حتی کاغذ با هم هماهنگ می شدند تا ستونی دلنواز در نشریات استان روانه دیدگان اهل فضل و ادب شده و از نگاههای سنگین اساتید فن خجل نشویم.
این روزها دل نشریات استان برای واژگان سنگین تنگ شده تا جملات پرمحتوا را تولید و در سینه آن ها بگنجاند و این تکه های کاغذ را از شرمساری و سبک مغزی برهاند.
روزگار خبر و محتوای روزنامه ای در اردبیل سیاه است و دلیل آن کدورت اندیشه و احساسی است که برای احیای روح مرده محتوای ناب به جریان نیفتاده است.
افرادی بدون مقدمه وارد متن خبر و اندیشه شده اند و به دلیل اقدامات بی پروای ناشی از ناآگاهی، متن این حوزه را پر از حاشیه های تیز کرده اند که قلب رسانه های مکتوب را دچار جراحت کرده است.
در هر برهه تاریخی تولید جمله، قطعه ادبی و خبر توسط خواص انجام می گرفته و این در حالی است که در استان اردبیل عوام غافل از علم و اندیشه در این وادی ورود کرده و دمار از روزگار سابقه درخشان معرفت و سخن درآورده اند.
با اینکه فریادهای نگارنده راه به جایی نخواهد برد و این اعتراض در این مجال ساکن خواهد ماند ، ولی با این نوشتار دل سوخته قلم های پویا و خردورز کمی التیام خواهد یافت.
در حال حاضر با وجود بیش از ۱۰۰ نشریه در استان اردبیل تعداد انگشت شماری از افراد اقدام به تولید محتوا و خبر می کنند و جای بسی تامل است که این آثار بیشتر از شخص تولید کننده به نفع دیگرانی است که از چند و چون نوشتن مطلب و خبر بی اطلاع هستند.
فضای مجازی و درج اخبار به صورت ساده و عوام پسند نیز بر روند تولید محتوا در استان بی تاثیر نبوده و برخی از فعالان این حوزه نیز با کپی برداری از تولیدات دیگران سعی در قبولاندن خود به عنوان رسانه تاثیرگذار دارند و متاسفانه با وضعیتی که پیش آمده و ورود افراد بی تجربه در عرصه رسانه های مکتوب ، جسارت این فعالان مجازی پررنگ تر شده است.
با اینکه مشکلاتی چون معیشت، نبود تعامل با منابع خبر و محتوا و عدم حمایت های بخش خصوصی و دولتی از نشریات از جمله مسائل مهم انتشار نشریه در استان به شمار می رود، ولی با این وجود مهم ترین علت بی محتوایی نشریات ، نبود افراد حرفه ای و با تجربه در مدیریت نشریات استان بوده که موجبات لرزش ستون های خبر را مهیا کرده است.
روز خبرنگار هر سال به جای اینکه مجالی برای تجلیل و کاهش آلام خبرنگاران باشد به روزی برای شرمساری تبدیل شده و هر ساله به جای رفع مشکلات سال های قبل موانع جدیدی بر آن افزوده می شود که همه ساله نیز فقط در نقطه بیان درجا می زند و خبرنگاران حرفه ای را از بودن در این حرفه نادم تر می سازد.
به نظر می رسد با بیان دردهای خبرنگاران در روز خبرنگار، این آلام به جای کاهش و یا رفع برای سال های آینده تقویت و بیشتر می شود و بهتر آنست که به مشکلات بیان شده در سال های قبل اکتفا کرده و سکوت کنیم تا تکثیر نشود.
ستون خبر و رسانه در استان ترک برداشته و دلیل آن هم عدم نظارت جدی به ورود و خروج بی رویه خبرنگارنماهایی است که قلم زن های استان را از حرکت بازداشته اند و اگر این روند ادامه یابد در آینده ای نه چندان دور ، با کلماتی مواجه خواهیم شدکه به دلیل ضعف در قوا نای رخنه در اذهان را نخواهند داشت.

یادداشت:مینا میرقاسمی

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *