خاطرات کووید ۱۹

خاطرات کووید ۱۹

روزی که از هواپیما پیاده شدم در حالیکه هنوز خستگی سفر چین را در وجودم احساس می کردم انتظار داشتم که در زمان ورود من به فرودگاه جمعی خشن با بی مهری در جستجوی من باشند و تا آنجا که می توانند از ورود من به کشورشان و شهرشان و خانه شان و در نهایت به وجودشان جلوگیری کنند و من مجبور باشم مثل سایر دوستانم در کشورهای دیگر مخفی کاری کنم ولی وقتی وارد فرودگاه شدم دیدم که نه تنها مخفی کاری لازم نیست بلکه شاید دورکاری به همراه مرخصی و پاداش و بیمه و غیره داشته باشم چرا که علیرغم اینکه در تمام دنیا من به عنوان یک ویروس کشنده و عامل مرگبار شناخته شده بودم ولی مردم و دولت آن چنان با استقبال گرم و برخورد صمیمانه و با محبتی با من داشتند که گاهی وقت ها خودم هم به مرگبار بودن خودم شک می کردم.
البته شایان ذکر هست که مسئولین محترم بسیار با حوصله و مهربانی با من برخورد می کردند وآنچنان صمیمانه رفتار مینمودند که گاهی فکر می کردم که ممکنه حتی به حساب من یارانه و معیشت و… هم واریز کنند و گاهی حساب هایم را چک می کردم چرا که صمیمیت مسئولین با من به جایی رسیده بود که برای تهیه ماسک از لباسهای زیر و خصوصی شخصی مثل پیژامه صحبت میکردیم که فقط دوستان صمیمی چنان شوخی های خصوصی با هم می کنند و این نشانی از صمیمیت است
در حالی که دولت و ملت بر سر زدن ماسک با دانشمندان کشمکش داشتن گاهی من خودم هم به شک می افتادم که آیا باید ماسک را بزنم یا نزنم این در حالی بود که ماسک های آلوده و دستکش های استفاده شده بی سرپرست آنچنان در پیاده رو ها و خیابان‌ها مثل برگ های خزان در حال قدم زنی بودند که فکر میکردم که این یک نوع جشنواره یا سنت خوشامدگویی برای کووید ۱۹ بود.
در حالی که بعضی از مردم با مقداری محلول ضدعفونی که در جیب داشتند مدام اقدام به ضدعفونی کردن خودرو اطرافیان می‌کردند. در مراسم عزا و عروسی آن چنان در بغل هم میچپیدند که من به زور خودم را در میان آنها جا می دادم همچنان که کارمندان عزیز برای اندک‌زمان اوقات فراغت بین غذا و نماز و مرخصی های سالانه طرح و برنامه داشتند من به افتخار این صمیمیت و آشنایی اقیانوسی از مرخصی و فراغت کاری برایشان دادم تا ایشان انجام آن چند دقیقه کار مفید خود با فراغت کامل خاص کرونایی سپری کنند چرا که من معتقد هستم آنچه می ماند خاطرات خوب است.

طنز:مهران عبدالهی

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *