تهدید مدارس غیردولتی در تحصیل رایگان دانش آموزان

تهدید مدارس غیردولتی در  تحصیل رایگان دانش آموزان

مبنای ورود بخش خصوصی درحوزه علمی و فرهنگی کشور، آفت بزرگی است که غفلت امروز، فردای پر مخاطره و آسیب پذیری را در پشتوانه علمی و آموزشی کشور به دنبال خواهد داشت و تبدیل مدارس به بنگاههای اقتصادی، تهدید جدی در حوزه تعلیم و تربیت است چرا که هدف اصلی این مدارس ثروت اندوزی بوده با این هدف که در این مراکز آموزشی غیردولتی، با به کارگیری نیروهای خدماتی با حقوق کم و اخذ شهریه زیاد از اولیاء دانش آموزان ودر مقابل، عدم مشارکت همه جانبه دولت در تامین مدارس دولتی، همواره به صورت غیرمستقیم اما تاثیرگذار به سمت اجرایی شدن سند ۲۰۳۰ درکشور می رود که درجنگ نرم کنونی، دشمن باچراغ خاموش، همه هدف های توسعه کشور را نشانه گرفته وتهدید نظام فعلی آموزشی، سبب ساز آموزش کلایی در مدارس را فراهم آورده واگر این موضوع در جامعه نهادینه شود،دستیابی به اندیشه و کارآمدی دانش آموزان نخبه درکشور فراهم نخواهدشد.
رشد مدارس غیرانتفاعی، تحصیلات رایگان در نظام آموزشی کشور را به مخاطره انداخته و برهمین اساس، هدایت دانش آموزان از مدارس دولتی به مدارس غیردولتی، ضمن نقض اصل ۳۰ قانونی اساسی، شیوه نقض آشکار حقوق شهروندی، تبعیض اجتماعی و سرانجام ناعدالتی آموزشی را در بین مدارس و خانواده ها شکل می دهد و همین معضل، عدم دستیابی یکسان دانش آموزان به عدالت اجتماعی را سبب ساز شده به نوعی که در نظام آموزشی بر عدم توانمندسازی دانش آموزان تاثیرگذار بوده که برهمین اساس، دانش آموز فرهیخته در جامعه تربیت نمی شود به طوری که با شکل گیری مدارس غیردولتی، در آینده بنیان های علمی، اقتصادی وغیره تهدید می شود و بی شک در زمینه های مختلف، به خودکفایی و توسعه درکشور دست نمی یابیم.
خروج دانش آموزان بی بضاعت و طبقه پایین مالی از تحصیل، با هدف راهبردی سندتحول بنیادین آموزش و پرورش مغایر بوده و این آسیب بزرگ به نظام آموزشی به شمار می رود به عبارتی آمار ترک تحصیل درمناطق کم برخوردار روز به روز افزایش می یابد واین نابرابری آموزشی با حاکم شدن وضعیت نامطلوب اقتصادی به خانواده های ایرانی، هیچ توجیه موجه نبوده وسیاست های کلان و غلط علمی و آموزشی، نظام تحصیلی را به سمت کالاسازی هدایت می کند، طرد هر دانش آموز از تحصیل، رشد فقر و بزهکاری های اجتماعی را به همراه خواهد داشت و مدرسه فروشی از اقدامات ناصواب دولت های قبلی و کنونی است که در ایجادشکاف تحصیلی دانش آموزان در مدارس به اصطلاح دولتی و غیردولتی دارد.
نظام آموزشی کشور در فقر برنامه ریزی به سر می برد و عدم بسترسازی برای ورود بخش خصوصی به مجموعه های آموزشی و فرهنگی با تجویز سیستم آموزشی بدون برنامه ریزی، نشان از عدم مدیریت در این حوزه به شمار می رود که خواه ناخواه تیشه بر ریشه علمی و آموزشی می زند به نوعی که هرکجا بخش خصوصی ورودمی کند، ضمن بالا بردن هزینه های جاری برای خانواده ها، آنان را خود به خود از خدمات دولتی منع کرده و به این شکل تبعیض اجتماعی برکشورحاکم می شود، همواره عملکرد نامطلوب و پرخطای دولت در خصوصی سازی های بی رویه در حوزه آموزش، برخورد سلیقه ایی را به همراه داشته و نسل آینده را در بلاتکلیفی انتخاب صحیح مسائل تربیتی و اخلاقی قرار می دهد و سپردن نظام آموزشی به بخش خصوصی، اوج مدیریت افراط و تفریط با نگاه غفلت از آینده نگری مطلوب را به همراه دارد.

یادداشت:جهانگیر نیکخواه

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *