آقای وزیر لطفا جوابگو باشید!

آقای وزیر لطفا جوابگو باشید!

از بازگشایی مدارس در پانزدهم شهریور سال جاری با وجود مخالفت ها و موافقت های متعدد با دلایل متفاوت و تفویض اختیار به شورای هر مدرسه از طرف وزیر در خصوص نحوه فعالیت آموزشی یک هفته پر تلاطم توام با استرس سپری گردید و در طی این هفت روز ناهماهنگی ها و سردرگمی های بسیاری از سوی عوامل اجرایی مدارس نمایان شد.
نگرانی دو بعدی اولیا از تهدید سلامتی فرزندانشان در صورت حضور در مدرسه و نیز از عقب افتادگی درسی سرمایه های عمرشان در صورت غیبت از کلاس های درس و آموزش حضوری، دوگانگی بزرگی را در سطح جامعه و خانواده موجب شده است.
اواسط هفته گذشته بود که وزیر آموزش و پرورش تحت فشار افکار عمومی و رسانه ها از الزامی نبودن حضور دانش آموزان در مدارس با وجود ترجیح آموزش حضوری خبر داد. این تناقض گفتار در بیانات آقای وزیر بیش از پیش بر ابهامات موجود در اذهان اولیا و دانش آموزان افزود.
از طرفی با واگذاری اختیار تصمیم به شورای مدارس هزار و یک سلیقه و برنامه روند فعالیت های آموزشی به وجود آمد اما همه نیک می دانیم که اصل و اساس تعلیم و تربیت رسمی نظم و انضباط است و کلاس، درس و مدرسه با نظم و منظم بودن پیوند خورده است. بنابراین در مدرسه ای که کلاس درس دایر شده ورود و خروج دانش آموزان محدودیت ندارد و هر جلسه و زنگ آموزشی تعدادی حاضر بوده و تعدادی غائب وجود داشته باشد آیا آموزش ارائه شده بهره وری لازم را خواهد داشت؟ آیا تمرکز افکار برای فرآیند یاددهی-یاگیری به وجود خواهد آمد؟ آیا انگیزه کافی برای یادگیری در دانش آموزانی که بر اساس اقتضائات دنیای کودکی به دوست و همکلاسی غائب خود حسادت می کند ایجاد خواهد شد؟ آیا ارزشیابی از دانش آموز حاضر و غائب به یک نحو و عادلانه صورت خواهد گرفت؟
نکته مهم دیگر اخذ هزینه و شهریه در مدارس خاص شامل استعدادهای درخشان، نمونه دولتی، هیات امنایی، شاهد و مدارس قرآنی می باشد. سوال مکرر اولیای دانش آموزان شاغل به تحصیل در این گونه مدارس این است که وجوه اخذ شده در صورت عدم تشکیل کلاس های حضوری مطابق سنوات قبل چه سرنوشتی خواهد داشت؟ همانطور که از اسفند سال تحصیلی گذشته مشخص نشد وجوه باقی مانده اخذ شده از اولیا در حساب مدارس چگونه و در کجا هزینه گردید؟ و مدارس نیز جواب قانع کننده ای به اولیا ارائه ندادند و شفافیت لازم صورت نپذیرفت.
پیش از شیوع ویروس کرونا گفته می شد بیشتر مبالغ صرف کلاس های فوق برنامه و تقویتی می گردد در حالی که در برخی مدارس خاص چنین کلاس هایی به علت وجود شیفت مخالف و کمبود فضا و…تشکیل نمی گردید و شفاف سازی لازم در خصوص هزینه کرد از جمله میزان پرداخت پاداش به عوامل اجرایی، برگزاری اردوهای علمی و سیاحتی و… صورت نمی گرفت.
به یاد دارم زمانی که در یکی از مدارس متوسطه خاص تدریس می نمودم مدیر آموزشگاه می گفت پول کافی در اختیار داریم ولی مکانی برای هزینه کرد پیدا نمی کنیم!
قدر مسلم این است که در خصوص مسائل مالی مدارس خاص دستور العمل های جامع و کارآمد وجود ندارد. زمانی که مدارس هیات امنایی تاسیس می گردید گفته می شد هدف از تشکیل این نوع مدارس جذب مشارکت های مردمی است تا بار مالی این مدارس از دوش منابع دولتی برداشته شود اما دیدیم که این دیدگاه در عمل تحقق نیافت و کماکان مدارس خاص در خصوص تعمیر و تجهیز و هزینه های آموزش، متکی به سرانه دانش آموزی و منابع دولتی می باشند انتظار اولیا و افکار عمومی این است که وزارت آموزش و پرورش به عنوانی متولی این نوع مدارس روشنگری نموده و اساسنامه های موجود را اصلاح و یا در صورت لزوم تهیه نماید.

یادداشت:کاظم علیزاده

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *