سکوت‌مطلق

سکوت‌مطلق

محمدباقر فلسفی به عنوان رییس شورای عالی اصلاح طلبان استان اردبیل پیشانی سیاسی و جناحی در جابجایی مدیران بوده و چندین سال است که داعیه انتساب دولت تدبیر و امید به جبهه اصلاح طلبی را دارند .
تاثیر شیخ فلسفی از جابجایی مدیران تا نحوه سوگیری سیاسی و عملیاتی دولت محلی با رایزنی های که با استاندار اردبیل داشته بر کسی پوشیده نیست گرچه این تاثیر گاهی عمیق و گاهی سطحی بوده است .
در روزهای ابتدایی پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری شیخ و یارانش در مناصب مختلف مدیریتی نقش آفرینی کردند و تا همین چند وقت پیش و قبل از آغاز گرنی های افسار گسیخته و ماجرای کرونا مدام به اظهار نظر و تعیین تکلیف می کردند .
اما با موج شدید نارضایتی از مردم از عملکرد دولت تدبیر و امید چندی است که از شیخ خبری نیست و در دفاع از کارنامه دولتی که روزی پیروزی آن در انتخابات را بر گردن آویخته بودند مستاصل شده و سکوت مطلق اختیار کرده اند .
با پیروزی اصولگرایان در مجلس شورای اسلامی (اگر بتوان نام آن را پیروزی گذاشت) کسی شیخ را در عرصه سیاست ورزی مشاهده نکرده ، همچنان که نمایندگان مجلس در پی انتصاب مدیران اصولگرا در دولت به اصطلاح اطلاح طلب هستند ، شیخ نیز زمین بازی را به حدی غیر قابل دفاع و قافیه را چنان باخته دیده که معادلات سیاسی استان را به جناح رقیب واگذار کرده است .
از رییس شورای عالی اصلاح طلبان استان انتظار می رود همانطور که در زمان فراوانی میدان دار بودند و نقش آفرینی میکردند و اظهار نظر می فرمودند در زمان خشکسالی نیز در میدان بمانند و مردانه از نتایج عملکرد دولتی که سنگش را به سینه میزدند دفاع کنند .
آیا قابل توجیه است که در زمان جشن و شادی بر اریکه قدرت تکیه زد و رقص سیاسی کرد و در زمان عزا و تیره روزی از انظار قایم شد و گوشه عزلت برگزید؟ روی حافظه فراموشکار مردم حساب باز نکنید که حافظه رسانه ای بیدار و پرسشگر است.

یادداشت:شهروز کامجو

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *