سایه بی توجهی مسئولان بر سر قشلاق سروآباد

سایه بی توجهی مسئولان بر سر قشلاق سروآباد

سروآباددهی از بخش عنبران شهرستان نمین می باشد. بافت روستا در دو قسمت شکل گرفته و مابین دو کوه گنگه رق و سه هاییم قرار گرفته است. این روستا دارای ۴۳خانوار و ۱۵۲نفر جمعیت می باشد. روستای سروآباد نسبت به گذشته با کاهش جمعیت روبرو بوده اما در طول این چند سال اخیر تقریبا جمعیت دو برابر شده است. قسمت اعظم روستا دارای بافت قدیمی است و خانه ها نیاز به بازسازی دارند. کشت کشاورزی روستا آبی و دیمی می باشد. و روستا قناتی معروف به قنات سرآباد دارد. اهالی به دین اسلام گرایش دارند و اهل تسنن هستند.
آب شرب روستا از چشمه داخل روستا تامین می شود. تحت پوشش آبفا نیست و مردم هزینه ای بابت مصرف آب پرداخت نمی کنند. کلیه هزینه های انتقال و لوله کشی را دهیاری با همکاری مردم انجام داده است.
روستای سروآباد (سه ون نه (ساوو)) به عنوان قشلاق استفاده می شده است. ساکنان کنونی روستا بازماندگان خانواده هایی هستند که در زمان قحطی روستا را ترک کرده و به عنبران و گیلان رفته بودند.
اولین بنایی که در روستا ساخته شده در مکانی غیر از مکان حاضر بوده،محلی بنام ‘جلیل گو’ که هم اکنون مکانی متبرکه و زیارتگاه است، در فاصله حدود یک کیلو متری ‘جلیل گو’ به سمت شرق( عنبران علیا) کلبه هایی دیگر دیده می شود که داخل سخره ها ساخته شده اند و به سقه ونه معروف هستند.
از جمله آثار باستانی روستا می توان به غار سروآباد، زیارتگاه شاه منصور،زیارتگاه شاه مقصود،زیارتگاه جن داره تربه(تپه ی جن دره معروف به پیرکسالدین در حدود ۸۰۰متری پایین روستای سروآباد به سمت روستای کلاندرق قرار دارد) و زیارتگاه جلیل گاه اشاره کرد.
علی حیدری می گوید: روستای سروآباد نسبت به روستاهای اطراف کشاورزی بهتری دارد. منابع تامین آب کشاورزی قنات روستا و رودخانه های فصلی است که از مرز آذربایجان سرچشمه می گیرند. در آینده طرح هایی برای روستا داریم از جمله کاشت زعفران و گیاهان دارویی تا شاید مردم را ترغیب کنیم دست از کشاورزی سنتی بردارند و به اصلاح کشت روی آوردند.
منابع درآمدی روستا کشاورزی، دامپروری، صنایع دستی می باشد. صنایع دستی این روستا سنتی تر از عنبران بوده و شما در این روستا دارقالی چوبی خواهید دید.
روستا هیچ واحد اقتصادی ندارد. تنها دومورد دامپروری سنتی خارج از محدوده روستا هست و مابقی داخل روستای به دامپروری و کشاورزی مشغول هستند.
علی حیدری دهیار روستای سروآباد در گفتگو با روزنامه ی برای اردبیل گفت: جاده سروآباد به عنبران فاقد ایمنی لازم بوده و جاده بدون خط کشی می باشد.
ایشان به وضعیت بد جاده های بین مزارع اشاره کرد و گفت : منابع طبیعی مشکلاتی را برای کشاورزان و دامداران ایجاد کرده است که این امر موجب نارضایتی مردم شده است.
حیدری افزود قنات روستا در چند سال گذشته ترمیم شده و امسال با مشارکت ۱۵درصدی اهالی و ۸۵درصدی جهاد کشاورزی درحال بازسازی می باشد.

گزارش:سولماز پورنعمت

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *