نخبگان ارزان قیمت در مدارس گران قیمت

نخبگان ارزان قیمت در مدارس گران قیمت

مدارس غیر انتفاعی که باهدف مشارکت مردم در آموزش و پرورش احداث شده است در حال حاضر به گفته معلمان شاغل در این مدارس نسل جوان و نخبگان بر جای مانده از فرصتهای شغلی در شرایط دستمزدی بسیار نامساعدی به نیروی کار ارزان قیمت تبدیل شده اند ، چیزی که باعث نارضایتی و اعتراض چندباره آنها شده اما راه به جایی نبرده است.
نسل تحصیل کرده جوانی که به عنوان روزنه امید برای اشتغال به این مدارس روی آورده اند اینک با کوهی از بی توجهی مسئولان و بد رفتاری مدیران مدارس مواجه شده اند.
برخی از آنان به دلیل سفته هایی که در ابتدای استخدام از آنها گرفته می شود نه راه پس دارند و نه راه پیش.
در این گزارش با این قشر از معلمان به گفتگو نشسته ایم اگرچه آنها نامشان معلم است اما به ازای کار برابر وبلکه بیشتردر مقابل مستخدمین آموزش و پرورش ،حقوق یکسالشان تنها به اندازه نصف حقوق یک ماه معلمان رسمی بوده که خود اجحافی است در حق این جوانان.
این جوانان با استعداد وتحصیل کرده که شانس استخدام در مراکزدولتی نداشته اند آیا رواست که چنین بی عدالتی هایی را تحمل کنند؟
۲۰میلیون تومان سفته درقبال پرداخت ۱۵۰ هزار تومان حقوق
سمیرا عزیزی فوق لیسانس از دانشگاه محقق اردبیلی اولین سال است که در مدرسه غیر انتفاعی تدریس می کند . مدیر این مدرسه بدون امضاء هیچگونه قراردادی سفته ای به ارزش ۲۰ میلیون تومان از او گرفته و تاکنون برای هر ماه تنها ۱۵۰ هزار تومان پرداخت کرده در حالیکه توافقشان بر پرداخت حقوق ۴۰۰ هزار تومانی بوده است. او می گوید : با وجود سفته ای با این مبلغ مجبورم تا پایان سال به این کارادامه دهم در حالیکه مدیر دائما تاکید می کند که چون مدرسه غیرانتفاعی هستیم باید عملکردمان بسیار بهتر از مدارس دولتی باشد. زهرا رحیمی فوق لیسانس ریاضی از دانشگاه محقق می گوید: مدت ۵ سال است که در مدارس غیر انتفاعی مشغولم و در این مدت با حقوق ۲۵۰ هزار تومانی هم تدریس داشته ام . اغلب این مدارس حقوق را چند ماه یکبار آنهمم به صورت چک به تاریخ چند ماه آینده پرداخت می کنند.
با حقوق ۸ ماهم حتی نمیتوانم یک گوشی جایگزین بخرم
او اکنون ۶۰۰هزار تومان حقوق میگیرد آن هم تنها برای ۸ ماه وبا بیمه ۱۵ روز.
رحیمی می گوید با اینهمه تدریس آنلاین اگر چنانچه گوشی من دچار مشکل شود باید خیلی بیشتر از حقوق ۸ ماهم را برای خریدن یک گوشی پرداخت کنم.
_پریماه لطفی در سال گذشته به دلیل شرایط کرونا بیشتر از ۴-۵ ماه حقوق دریافت نکرده است و علی رغم تدریس آنلاینش برای چند ماه آخر سال هیچ پولی دریافت نکرده است . او نیز در حال حاضر تنها ۶۰۰ هزار تومان حقوق می گیرد بدون اینکه بیمه ای برایش واریز شود.
همواره تهدید به اخراج می شویم
ندا کریمی لیسانس روانشناسی می گوید: در سال ۹۷ با حقوق ۳۰۰ ودر سال ۹۸ با حقوق ۴۰۰ هزار تومان در این مدارس تدریس کردم اما پیشنهاد حقوق امسالشان تنها ۲۵۰ هزار تومان بود آن هم بدون بیمه که من نپذیرفتم . کریمی ادامه می دهد: ما معلمان غیر انتفاعی حتی حق مرخصی هم نداریم چنانچه در سال گذشته به دلیل مشکلات دیسک کمر یک هفته در منزل به استراحت پرداختم و هر روز از طرف مدیر تهدید به اخراج می شدم. خجالت می کشم بگویم چقدر حقوق می گیرم او می گوید : نگاه مدیران این مدارس به معلمان از موضع بالا به پایین و دیکتاتور مآبانه بوده است. در مورد حقوقم نیز وقتی کسی می پرسید خجالت می کشیدم راستش را بگویم. سمیه محبوبی لیسانس طراحی صنعتی که در رشته هنر به تدریس مشغول بوده است اذعان می کند که در سال گذشته ماهانه تنها ۱۵۰ هزار تومان حقوق دریافت کرده است. او می گوید : تمامی همکاران من فوق لیسانس و یا دکترا داشتند با این وجود بیشتر از ۵۰۰ هزار تومان دریافتی ماهانه نداشتند.
محمد شاکر فوق لیسانس ریاضی شاغل در مدرسه غیر انتفاعی در سال گذشته تنها ۱میلیون حقوق می گرفته اما امسال یک میلیون و ۸۰۰هزار تومان میگیرد در حالیکه متاهل است . او می گوید شرایط خانم های همکارمان فرق می کند . آنها حقوق ۴۰۰-۵۰۰ هزار تومانی دریافت می کنند در حالی که بیمه هم نشده اند. شاکر ادامه می دهد: در حال حاضر هیچ امیدی به آینده خود نداریم. شیرین بهارلو لیسانس علوم تربیتی دارد و با ۴ سال سابقه تدریس در سالهای گذشته بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان حقوق گرفته است.
هدر رفت عمر تاوان عشق به معلمی
بهارلو عشق به معلمی را تنها دلیل تدریس در مدارس غیر انتفاعی می داند اما آیا این عشق باید تاوانی به سنگینی هدر رفت عمر و از دست دادن انگیزه داشته باشد؟
ثریا اسماعیلی ازسال ۹۴ مشغول به تدریس است. تنها ۵۰۰ هزارتومان حقوق می گیرد بدون اینکه بیمه داشته باشد. اسماعیلی می گوید:مدیرومسئولین آموزش و پرورش مدام از ما عملکرد بالا می خواهند اما آیا روا نیست در قبال اینهمه توقع مانیز حق و حقوقی داشته باشیم؟ کدام یک از مسئولین به حقوق ما نظارت میکند. او ادامه می دهد:در مدارس غیر انتفاعی حقوق به موقع معنا ندارد و آن اندک حقوق نیز همواره با تاخیر ۳-۴ ماهه مواجه است. با این حال از ما توقع دروس فوق برنامه و کار با کتابهای غیر درسی نیز دارند. اسماعیلی می گوید:مدارس غیر انتفاعی درقبال این حقوق اندک سفته های ۹ میلیونی ، ۱۰ میلیونی و بیشتر از ما می گیرند. کار در مدارس غیر انتفاعی بیگاری وشرایط آن وحشتناک است بتول نیازی لیسانسه ، ۸ سال سابقه تدریس در مدارس غیر انتفاعی دارد. در حال حاضر ۱۲ روز بیمه در ماه دارد و ۱۸ روز بقیه از حقوقش کسر و واریز می شود که تنها ۳۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان برایش می ماند.
او کار در این مدارس را بیگاری عنوان کرده و با توجه به استهلاک روحی و روانی حاصل از این کار در سالهای گذشته تصمیم به ترک کار دارد.
او در سالهای پیش نیز با دریافت ۱۵۰ تا ۲۵۰ هزار تومان مشغول به تدریس بوده است و شرایط این مدارس را با توجه به بی عدالتی های اعمال شده وحشتناک عنوان می کند.
نیازی ادامه می دهد باتوجه به اینکه ما هیچ مزایا ، پاداش و حق مرخصی نداشتیم اما درگزارشی که برای اداره برای اداره ارسال شده بود برایمان مبالغ کلانی مزایا و پاداش ثبت شده بود.
تمامی این معلمان به اداره مربوطه مراجعه کرده اند اما معتقدند نظارتی وجود ندارد چه بازرسان قبل از مراجعه به مدیران اطلاع داده و مدیران نسخه ای دیگر از قرارداد را به سمع و نظر آنها می رسانند.
تمامی اسامی مستعار بوده اما نام این عزیزان و مدارس مربوطه نزد روزنامه برای اردبیل محفوظ است.
حال باید دید آیا واقعا هدف از تاسیس مدارس غیر انتفاعی به کارگیری نیروهای ارزان بوده بدون اینکه اداره آموزش و پرورش مسئولیتی در قبال آنها احساس کند؟
درشرایطی که مدیران آموزش و پرورش در خواب غفلت هستند و باعث تحمیل چنین حقارتهایی برقشر جوان و نخبگان تحصیل کرده می شوند چه کسی یا چه کسانی باید پاسخگو باشد؟

گزارش:فاطمه شکرزاده

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *