نبرد با تحریم و کرونا

نبرد با تحریم و کرونا

آنها ایثار را معنا بخشیدند زمانی که در بحبوحه کرونا بسیاری از ما حتی جرات عبور از مقابل بیمارستان امام و دیگر بیمارستانها را نداشتیم پرستاران از راحتی و آسایش خود چشم پوشی کرده و به میدان مبارزه آمدند. آمدند ماندند و جنگیدند و بعضی نیز شهید شدند درست مثل هشت سال دفاع مقدس. دفاع کردند و جان بخشیدند. حتی به گاه بیماری نیز سر به بالین استراحت نگذاشتند و دوشادوش همرزمانشان به مبارزه ادامه دادند.
پرستاران فرشته هایی هستند که همواره نجات بخش جان انسانها بوده اند و درماههای اخیر پس از شیوع بیماری کرونا مقاومتشان زبانزد عام و خاص شد . اینان قهرمانان غیوری هستند که دل به حریم یار سپرده و ذات اقدس الهی را مدنظر قرار داده و اندک کوتاهی از خود نشان ندادند. ثابت کردند واژه مهر و مقاومت را .
به مناسبت روز پرستار با تعدادی از این عزیزان به گفتگو نشستیم . در میان حرفهایشان از دغدغه هایشان گفتند . از نبود پرسنل کافی و کمبود شدید نیرو، از اینکه با بیمار شدن هر کدام از پرستاران چه نگرانیها یی به این قشر وارد می شود و شیفت کاری که در بین پرستاران سرشکن می شود و باعث افزایش ساعات کاری آنها می شود.

بیماریهای پوستی و بیماریهای روحی سوغات کرونا برای پرستاران بود

محمد علایی پرستار بیمارستان امام خمینی اردبیل به بیماریهای پوستی که در این مدت گریبان پرستاران را گرفته اشاره میکند. علاوه برآن بیماریهای روحی روانی که این قشر با آن درگیر شده اند و برخی از آنان نیازمند مراقبتهای روانشناسی هستند.
آنهایی که در خلوت حود می گریند و ازخستگی های فراوان می نالند. کسانی که حتی در منزل احساس امنیت نمی کنند و همواره این ترس را دارند که ممکن است ویروسی را به عزیزانشان انتقال دهند.
علایی می گوید تا قبل از این از بیماریهای اچ آی وی ، هپاتیت و یا سل هراس داشتیم اما اکنون با ورود ویروس کووید ۱۹ که میزان تسری بخشی بیشتری دارد و ما مجبوریم مراقبتهای چند برابری از خودمان و بیماران داشته باشیم. لباسهای مخصوص ، شستشوی پی در پی دست و صورت ودوش گرفتنهای مداوم باعث به وجود آمدن حساسیت های پوستی در اغلب همکارانمان شده است.


استرسهای ناشی از کرونا در بین پرستاران
استرسهای ناشی از بیماری بخصوص در بین خانواده های پرستاران نیزبسیار است.
نظام پرداختی نامناسب و عدم پرداخت حق کرونا از فروردین ماه مزید بر علت شده و پرستاران علاوه بر دغدغه بیماران و دغدغه سلامت خود و خانواده با دغدغه های مالی نیزروبرو هستند.
علاوه بر اینها پرستاران قراردادی ایمنی شغلی ندارند.
آنها معتقدند که انتظارات مردم از پرستاران بسیار زیاد است و با وجوداینکه در دوران کروناخستگیهای ناشی از کار چند برابر شده هستند کسانی که این خستگیها را درک نکرده و با پرستاران با ناملایمت رفتار می کنند.
علایی می گوید تعدادی از همکارانمان دیگر مستاصل شده اند و به دنبال مشاوربرای بهبود روحیه خود هستند. ترسها و اضطرابها در این مدت تعدادی از همکاران را با تپش قلب مواجه ساخته وتعدادی هم که دچار کرونا شده و بهبود یافته اند هنوز از ناراحتیهای ناشی از بیماری و مخصوصا فراموشی ناشی از آن رنج می برند.
با این وجود بهبود هر یک از بیماران روزنه امیدی است برای آنان که قلبهایشان را جلا بخشیده و از جان ودل خوشحالشان می کند.


ناگفته هایی از این دوران
اما تلخیهای این دوران همواره در ذهن ها خواهد ماند. فرزندانی که سراغ پدر و مادر خود نرفته اند ، آنها که حتی حاضر به تحویل گرفتن جنازه پدر یا مادر خود نشده اند و یا حتی کسانی که نامزد خود را به دلیل ابتلا به کرونا در بیمارستان رها کرده و قید عاشقی را زده اندو مادران و پدران پیری که تا لحظه آخر بر بالین فرزندان خویش مانده اند. اینجاست که عشق واقعی نمود پیدا کرده و متجلی می شود.
اما یکی دیگر از پرستاران بیمارستان امام نیز به کمبودشدید نیرو دربخش پرستاری سخن می گوید و اشاره می کند که تمام مراکز اردبیل علی الخصوص پس از کرونا به دلیل ابتلای تعدادی از پرستاران به بیماری کرونا با کمبود نیرو مواجه هستند.

علی علی محمدی با ۱۷ سال سابقه تجهزات مناسب و وجود ساختمان تروما راوجه تمایزی دانست که بسیار برای شرایط کرونا مناسب بود .او می گوید هربیماری که از دست می دهیم انگار عضوی از اعضای خانواده خود را ازدست داده ایم و به لحاظ روحی همکاران ما تحت تاثیر قرار می گیرند چنانچه برخی همکاران را به مرخصی های اجباری می فرستیم که پس از مدتی باشرایط روحی بهتر به بیمارستان برگردند
و روانشناسانی هم هستند که تنها برای روحیه بخشیدن به پرستاران در بیمارستان فعات می کنند.


تجربه زندگی دیگر در دوران کرونا
علی محمدی معتقد است که در این نه ماه همه ما زندگی دیگری را تجربه کرده ایم.
او از همکارانی می گوید که از بخش کرونا به دلیل شرایط روحی بد به بیمارستانهای دیگر انتقال داده می شوند تا شرایط روحیشان بهتر شود.
افسانه رضایی که در بیمارستان فاطمی به عنوان سوپروایزر مشغول به کار است نیز از سختی شرایط کرونا علی الخصوص در ماههای اخیر و قبل از قرنطینه صحبت کرده و از تلاش همکارانش در این مدت می گوید.


تمام لحظه های خدمتم خاطره است
رضایی تمام لحظه های دوران خدمتش را پر از خاطرات خوب و بد می داند ومعتقد است دعای بیماران همواره بدرقه راهشان بوده و بهبود آنها نور امید را در دل پرستاران زنده میکند.
وی از مردم می خواهدکه با همکاری کادر درمان باعث کنترل این بیماری شوند و همچنان پروتکل های بهداشتی را جدی بگیرند.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *