آقای رئیس جمهور،در آستانه عید همدردی زبانی دلپذیر نیست

آقای رئیس جمهور،در آستانه عید همدردی زبانی دلپذیر نیست

به نقل یکی از حکایت های ازمنه قدیم،رهگذری که چند قرص نان در دست داشته چشمش به مردی ژنده پوش می افتد،به دیواری تکیه داده و هق هق کنان میگریست.مرد عابر از باب ابراز همدردی و حس نوعدوستی در کنارش نشسته گریه وزاری سر داده است.مرد گریان چون این احوال از وی مشاهده کرده اظهار داشته علت گریه اش از فرط گرسنگی است اگر تکه نانی به وی عطا کند،آرام میگیرد.مرد نان بدست پاسخ داده حاضراست چندین روز و شب در کنارش بگرید اما تکه نانی بخشش ننماید.
این حکایت در ماهها و روزهای اخیر تا حدودی در بطن مراودات اجتماعی و در شکل ولعاب برخی از همدردی های مسئولین محترم دولتی به نوعی مصداق عینی به خود گرفته است.مسئولان حوزه های مختلف قانون گذاری،مدیریتی و اجرایی کشورمان اغلب در محافل عمومی وسخنرانیهایشان باطبقه فرودست ومحروم جامعه به ابراز همدردی کلامی بسنده نموده و به کرات اظهار میدارند که بطور دقیق از دامنه گرفتاریها و مصائب اقتصادی ناشی از تحریم،گرانی،بیکاری و…که بر گرده مردم بویژه قشر مستضعف و آسیب پذیر جامعه سنگینی میکند،مطلعند.بطوریکه ریاست محترم جمهوری نیز با الفاظی از قبیل «دولت نوکر ملت است و…» بارها در صدد برآمده تا بدینسان مراتب همدردی عمیق خود را نسبت به پیشگاه این ملت بزرگ اعلام نماید.هرچندکه این نوع حس دگراندیشی ومردم دوستی در جای خود قابل تحسین است اما باید پذیرفت که این نوع گفتارها اگر به مرحله راهبردی وعملیاتی نرسد و به زبان ساده تر جامه کردار و تکلیف به خود نپوشد،در مقام تمثیل و تشبیه بسان حکایت صدرالاشعار بوده و درواقع میتوان گفت از آن نوع تعارفات کلیشه یی و روزمرگی است که فردی با دیدن دوست و آشنای خود در آن سوی خیابان از دور برایش دستی تکان میدهد وبا صدای بلند میگوید؛مخلصم،نوکرتم و….و مخاطب نیز متقابلا با بیان عبارت «مابیشتر و…» پاسخ داده و معارفه واحوالپرسی از راه دور به نقطه پایانی خود میرسد.
مع الوصف نگارنده این مطلب در خصوص ضرورت برجسته سازی رفتارهای عملگرایانه وقداست بخشی به مبحث همدردی واقعی مسئولین بامردم با ذکر چند نکته کوتاه،یک پیشنهاد به محضر ریاست محترم جمهوری تقدیم میدارد.تاچه قبول افتد و چه در نظر آید.
افزایش چندبرابری و محیرالعقول قیمت کالاها واجناس که از اوایل سال جاری بخش های مختلف اقتصادی واجتماعی کشور را تحت الشعاع خود قرار داده است،در دولت های قبلی نیز مسبوق به سابقه بوده است.قدرمسلم اینکه اگر دراین ارتباط بطور واقع گرایانه شفاف سازی لازم بعمل نیاید،تکرار این پدیده شوم ومشمئز کننده در حوزه اقتصاد وجهش کمرشکن قیمت ها در سنوات آتی دور از انتظار نخواهد بود.فلذا در راستای پیشگیری از وقوع آسیب های مشابه اقتصادی ضروریست درصد تأثیر گذاری هریک از آیتم ها ومؤلفه هایی که در شکل گیری نابسامانی های اخیر اقتصادی نقش داشته اند،اعم از مبحث تحریم،خلاء های قانونی،سوء مدیریتها و یا بی تدبیری در بخشهای مختلف مدیریتی واجرایی با تفکیک ورسته بندی های واقع بینانه مشخص شده سپس اشخاص حقیقی وحقوقی که مرتکب تعدی وتقصیر شده اند،در چهارچوب مقررات قانونی تأدیب گردند تا فرهنگ مسئولیت پذیری و عذرخواهی دربین سطوح مختلف مدیریتی کشور پررنگتر شده و به معنی واقعی کلمه جلوه گری نماید.
یکی از نتایج منفی و آثار مخرب اینگونه پدیده های زشت و خانمانسوز افزایش اختلافات طبقاتی درجامعه است.بطوریکه از رهگذر آن روز به روز اغنیاء غنی تر وفقراء فقیرتر میشوند.به سبب این فرآیند دلخراش حس اعتماد آحاد مردم بویژه قشر محروم جامعه به سیاست های راهبردی وعملکردی دولت تضعیف شده و دربعد اجتماعی وفرهنگی دامنه آسیب ها وبزهکاری های اجتماعی نمود عینی بیشتری می یابد.در آن روی سکه یعنی درمرحله گذر از بحران و رسیدن به آرامش و ثبات نسبی در چرخه تولید،توزیع و عرضه کالا ها مهارت و اقتدار همه جانبه تیم های کارشناسی واقتصادی بمنظور مبارزه مستمر باهرگونه سوء استفاده های متعدد افراد فرصت طلب و سودجو از طریق اهتمام جدی به تعدیل قیمت ها،اعاده بازار مصرف به وضع سابق و ارتقاء امنیت روانی شهروندان از مطالبات جدی وبه حق آحادمردم است که درحال حاضر این امر بنحو مطلوب محقق نشده است.ناگفته پیداست هرگونه بی توجهی وسهل انگاری برای حل وفصل این مشکل اساسی و همچنین بی اعتنایی به وضع معیشتی نفس گیر قشر محرومان بسیار رنج آور است.بگونه یی که هضم آن از هضم کالاهای تاریخ گذشته که باترفندهای متقلبانه و با برچسب جدید افزایش قیمت به چرخه مصرفی بازمیگردند،سنگین تراست!
ریاست محترم جمهوری؛باعنایت به آنچه که آمد وبلحاظ نزدیکی به آستانه عیدنوروز و وضعیت تألم بار زندگی قشر مستضعف وبیکار جامعه،راقم این سطور پیشنهاد مینماید:شما فارغ از شیوه های متداول رسانه وصرفا با سیره عملی با اقشار محروم کشورمان ابراز همدردی فرمایید به همین منظور شایسته است دو ماه از حقوق و مزایای دریافتی خود را براساس حقوق ریالی تعریف شده زیر خط فقر یعنی حدود یک میلیون تومان دریافت داشته و مابقی آنرا به صندوق مردمی «ترمیم امور معیشتی قشر آسیب پذیر» مساعدت واختصاص دهید تا بنحو شایسته در گره گشایی مشکلات معیشتی این قشر مفید واقع شود.دراین صورت به کنه دغدغه ها و مشکلات پابرهنگان واقف خواهید شد.شاید این اقدام شرافتمندانه تان فتح البابی باشد تا در سطوح مختلف مدیریتی،اجرایی،قانون گذاری وحتی خیرین ومتمولین جامعه اشخاص زیادی بطور داوطلبانه با پیوستن به کمپین موصوف از این ایده نوعدوستانه وعمل گرایانه بنحو احسن استقبال کنند و شایدهم نمایندگان مجلس،اعضاء هیئت دولت،استانداران و… به معضل بیکاری وگرانی نگاهی نو وتحول گرایانه داشته وبا جان ودل باور داشته باشند که باشکم سیر نمیتوان برای گرسنگان قانون نوشت تا زمانیکه مسئولین امر طعم فقر ونداری را با پوست وگوشت واستخوان لمس وتجربه نکنند،حل مشکل بیکاری وگرانی امری محال بوده و لبخند رضایت و شادابی بر لبان خشکیده و کم رمق خانواده های فقیر نخواهد شکفت.جان کلام اینکه بسیار دلچسب تر خواهد بود امسال مدیران رده های مختلف اجرایی،قضایی و نمایندگان مجلس شورای اسلامی با سیره عملی همدوش با قشر محروم جامعه به استقبال بهار روند چراکه ابراز همدردی زبانی همواره دلپذیر نیست خاصه در آستانه عیدنوروز.

یادداشت:ناصربدری رز

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *