این سو کشان سوی خوشان ،وآنسو کشان با ناخوشان ،یا بگذرد یا بشکند ،کشتی در این گردابها

این سو کشان سوی خوشان ،وآنسو کشان با ناخوشان ،یا بگذرد یا بشکند ،کشتی در این گردابها

در کشاکش میان دولت و مجلس بر سر بودجه انبساطی ۸۰۰ هزار میلیارد تومانی سال آتی که بلعیدن زندگی مردم را میان آرواره های تورم زای خود، از هم اکنون نوید می دهد ،فعلا نمی دانیم که آیا مجلس به قصد کاستن از بار تورمی بودجه و برداشتن فشار هزینه های آن از روی مردم، کلیات آنرا رد کرده است یا او نیز می خواهد با تعریف مخارجی دیگر بر ارقام ناقواره هزینه های آن بیفزاید.
باری ؛
سالهای سال است که بودجه ،از زندگی مردم گره گشایی نمی کند بلکه گرهی بر گره ها می افزاید .سالهای سال است که دولت و ارکان حکومت ما از حیث هزینه ،گران اداره می شود و باراین گرانی و هزینه های سنگین خود را مستقیما بر روی دوش مردم تحمیل می کند .
خاصیت بیماری “هلندی” در اقتصاد همین است که دولت در سالهای اوج درآمد ،هزینه های خود را بالا می برد،اما زمانی که در آمد سابق را ندارد نه توانی به کاستن از هزینه های خود دارد و نه تمایل و اراده ای بر آن.
اکنون مردمی به غایت صرفه جو و دولتی به غایت پرخرج در اقتصاد ایران وجود دارد که اینسو کشان، سوی خوشان وآنسو کشان با ناخوشان ،یا بگذرد یا بشکند ،کشتی در این گردابها …اما عقل سلیم می گوید هیچ بانک کف زدن ،ناید بدر ،از یکی دست تو بی دست دگر و با صرفه جویی یکطرفه ،کاری از پیش نمی رود .
دولت هم باید اندکی صرفه جویی کند و دست از بودجه های انبساطی و پر مخارج خود بردارد و گرنه بار این اقتصاد با این ناسازی و ناهماهنگی و آینده فروشی به منزل نمی رسد

یادداشت:مالک رضایی

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *