رقص کرونا پشت درهای بسته قهوه خانه ها

رقص کرونا پشت درهای بسته قهوه خانه ها

در حالی که میانگین مرگ و میر ناشی از کرونا در اردبیل بالاتر از میانگین کشوری بوده و کرونای انگلیسی نیز در کمین سلامت همشهریان است گزارشهای میدانی از باز بودن و شلوغی قهوه خانه های سظح شهر خبر می دهد که بدون توجه به شرایط نامطلوب فعلی همچنان به فعالیت خود ادامه می دهند.
به گفته پزشکان خطر انفجاربمب کرونا تنها با رعایت پروتکل های بهداشتی و پرهیز از حضور در تجمعات است که خنثی می شود اما تا چه اندازه با این تجمعات آن هم در فضای بسته و کوچک قهوه خانه ها که در هاله ای از دود قلیان و سیگارفرو رفته اند مقابله می شود؟
اخیرا یکی از مسئولان گفته بود که با بسته شدن قهوه خانه ها بیش از یکهزار نفر بیکار خواهند شد.
حال سوالی که مطرح می شود این است که آیا سلامت این یکهزار نفر و هزاران نفری که به این اماکن مراجعه می کنند کمتر از درآمد حاصله آن اهمیت دارد؟ و آیا بیمار شدن هریک از این افراد بار مالی کمتری بر دوش دولت و جامعه می گذارد؟
قهوه خانه ها که از گذشته بستر بیماریهای واگیر دار بوده اکنون بیش از گذشته مراجعان خودرا در معرض خطر قرار می دهد بخصوص که ویروس جهش یافته اخیر بیش از همه جوانان را در معرض خطر قرار می دهد.
قهوه خانه ای که با اجاره میز خود به عتیقه فروشان دوره گرد ازدحام را چند برابر کرده است
برای تهیه گزارش نیازی به رفتن به داخل قهوه خانه نیست. از مقابل آن هم که می گذری با یک نگاه ازدحام جمعیتی را می بینی که بدون رعایت فاصله و بدون استفاده حتی یک نفر از ماسک ساعتها در این اماکن حضور دارند و آتش این بلای خانمانسوز را شعله ورترمی سازند.
چایخانه ای در خیابان سی متری میزهای ورودی خود را به دوره گردهایی اجاره داده است که معمولا در جعبه های شیشه ای احجارتزئینی و یا تسبیح های رنگارنگ و سکه های قدیمی می فروشند. آنها هرکدام بساط خود را برروی یک میز پهن کرده اند و مشتریهای خاص خودشان را دارند که شلوغی مضاعفی را دامن می زنند.
از پشت شیشه که نگاه می کنی جمعیتی ۳۰-۴۰ نفره ای را میبینی که در آن فضای بسته و کوچک کنار هم ایستاده اند و از این دست فروشها خرید کرده یا نظاره گر اجناسشان هستند. و در ادامه این قهوه خانه تازه بساط چای و قلیان و سیگار مهیاست و شلوغیها و صندلیهایی که در صبح جمعه همگی پراست.
هر لحظه هم افراد میانسالی بی هوا و بدون اینکه ماسکی به صورت داشته باشند به داخل آن رفت و آمد می کنند و یا آنهایی هم که ماسک دارند آن را به زیر چانه کشیده اند و مشغول کشیدن سیگار و یا خوردن چای هستند.
بانوی شهروندی از باز بودن این اماکن گلایه می کند و می گوید: وقتی این گونه اماکن باز هست نباید انتظار داشته باشیم که به این زودیها کرونا رخت بر بندد ومردم را از شر خود راحت کند.
او ادامه می دهد: پدر من عادت به قهوه خانه رفتن دارد و در شرایط کرونایی نیز علیرغم مخالفت همه اعضای خانواده همچنان به آنجا مراجعه می کند و خود و مارا در معرض خطر ابتلا به کرونا قرار می دهد.
وجود بیش از ۲۱ قهوه خانه در محله پیر عبدالملک بدون اعمال کمترین نظارت
در خیابان پیر عبدالملک نیز وقتی آدرس قهوه خانه را که می پرسم مردی کهنسال می گوید: در این نزدیکی درست ۲۱باب قهوه خانه وجود دارد که از اول صبح تا پاسی از شب مشتری دارند.
درست در همان نزدیکی یکی از آنها را مشاهده می کنم که کرکره خود را تا میانه راه بالا کشیده و مشتریها را به داخل راه می دهد. به نظر می رسد صاحب آن نسبت به پروتکل های بهداشتی قدری مقیدتر ازدیگران است.
اما کمی آنسوتر قهوه خانه ای دیگر کاملا پراز مشتری است و بساط چای و دود مهیاست . اغلب این مغازه ها نیز شکل و شمایلی کاملا سنتی داشته و مشتریهای شان نیز طیف خاصی از مردم است.
اینکه چرا نظارتی دقیق بر این اماکن صورت نمی گیرد خود جای بحث دارد. اگر کرونای انگلیسی پای خود را به اردبیل باز کند در کسری از ثانیه می تواند در چنین اماکنی خیل عظیمی از افراد را مبتلا سازد.
قهوه خانه های بین راهی پاتوق جوانان تا پاسی ازشب
علاوه بر آن قهوه خانه های بین راهی که در مسیر سرعین قرار دارند و اغلب پاتوق جوانان و حتی دختران است نیز همچنان به فعالیتهای خود کما فی السابق ادامه می دهند و در روزگار سختگیری های نظارتی نیزبه هر ترتیب بود از در پشتی و یا بالا کشیدن کرکره های برقی همچنان مشتری می پذیرفتند.
گلایه خانواده ها نیز از باز بودن این اماکن تا پاسی از شب بر جای خود باقیست و گاه باعث بروز اختلاف در میان خانواده ها می شود.
حال چرا مسئولین بهداشت خواسته یا ناخواسته نظارت خود را نسبت به این اماکن به حداقل رسیده اند خود جای تامل است.
نبود مدیریت کارآمد مشکلی دائمی درشرایط بحرانی
شاید از همان ابتدا بهتر بود با مدیریتی کارآمد برای تولید ماسک و مواد ضد عفونی کننده و یا البسه های یکبار مصرفی که در ایام کرونا بسیارمورد نیاز بوده و درآمد و سود خوبی هم داشته است از همین صاحبان چنین مشاغلی به کار گرفته می شد تا شاید شغلی جایگزین داشته و با محدودیتهای مشاغل طعم تلخ بیکاری را نمی چشیدند.
مدیریتی کلی نگر که بتواند بهتر و بیشتر در شرایط بحرانی مشکلات ناشی از آن را سامان بخشد تا اقشار مختلف کمترین آسیب را متحمل شوند.

گزارش: فاطمه شکرزاد

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *