خشونت، اجماع فرهنگی وقضایی

خشونت، اجماع فرهنگی وقضایی

خشونت از نظر لغوی به معنای خشکی،تندی وسختی است.جامعه شناسان معتقدند خشونت حالتی از رفتار است که با استفاده از زور فیزیکی و یا غیر فیزیکی،فرد خشن خواسته خود را بر دیگران تحمیل میکند.
کلمه خشونت طیف گسترده ای را شامل میشود.گاهی در قالب الفاظ تهدیدآمیز،توهین نسبت به مخاطب و…نمود عینی پیدا میکند.وگاهی توام وعجین با جرایم است.که هریک ازمواردمذکورومصادیق مشابه دارای عناوین مجرمانه بوده و مرتکب آن مستوجب مجازات قانونی است.اما در برخی موارد خشونت در قالب رفتارهای مذموم و بد اخلاقی های اجتماعی ظاهر میشود.که برای اینگونه رفتارهای غیر اخلاقی و غیر عرفی در حوزه ی قانون گذاری کشورما مجازاتی پیش بینی نشده است.
به نظر میرسد،سکوت مقنن در مورد اخیر ویا بعبارتی خلاء قانونی در این زمینه،اغلب دستمایه جولان و قدرت نمایی برخی از افراد خودخواه،شرور و خشونت طلب در لایه های مختلف اجتماعی گردیده است.با تامل کوتاه در کم وکیف جرایم مطرح در مراجع قضایی کشورمان در می یابیم که پدیده خشونت وخصوصیات رفتاری پرخاشگرانه در عرصه اجتماع،منشاءوخمیر مایه اغلب بزهکاری ها و افعال مجرمانه است.
بنابراین شایسته است،بخش های مختلف فرهنگی،آموزشی و تشکل های مردمی در محور فرهنگ سازی و قوه قضاییه در راستای پیشگیری از وقوع جرم برای مقابله جدی و هوشمندانه با این پدیده ی نا میمون و مخرب در بعد سیاست گذاری و برنامه ریزی به یک اجماع مشترک برسند.
به همین منظور ضروری است،متولیان امور فرهنگی و رسانه های جمعی کشورمان به دور از مسایل حاشیه یی مصادیق عینی رفتار های خشونت آمیز را که امنیت روانی شهروندان را مخدوش نموده و یا با زمینه سازی برای بروز جرایم مختلف،احساسات و عواطف انسانی را جریحه دار میسازند،در کمال صراحت و صداقت در قالب پیام های هشدار و برنامه های آموزشی برای آحاد مردم تبیین نمایند.بعنوان مثال،میتوانند رفتار پلیس راهنمایی و رانندگی را در مواجهه با رانندگان مختلف،موضوع خشونت علیه کودکان و دانش آموزان و دهها موارد مشابه را مورد کنکاش و تحلیل واقع بینانه قرار داده و در راستای ریشه کنی تخم کینه و عداوت،تلطیف فضای عاطفی جامعه،توسعه فرهنگ گفتگو ونقدپذیری،اشاعه آیین های ملی وسنتی نشاط بخش و النهایه تبدیل خشونت به صلح جویی در جامعه آستین همت بالا بزنند و طرحی نو بیافرینند.دستگاه قضانیز میتواند علاوه بر تدوین قوانین جدید و متناسب،رفتارهای خشونت آمیز در حوزه جرم شناسی و جرایم مطرح در کشور را احصاء و طبقه بندی نموده و با اتخاذ تدابیر خاص در زمینه صدور احکام و برخورد سرکوبگرانه با مرتکبین جرایم خشونت امیز و یا جرایمی که امنیت روانی شهروندان را به مخاطره می افکند،مانند:درگیری های نا شی از تصادفات رانندگی،جرح با چاقو،اخذمال مردم به عنف و اکراه(زورگیری)،عربده کشی واخلال در نظم عمومی و….انگیزه بزهکاران و مجرمین به عادت را برای توسل به رفتار خشوت آمیز از بین ببرد.همچنین میتواند با شناسایی نوجوانان و جوانان خشونت طلب و یا مستعد برای ارتکاب خشونت،با تعامل و همکاری مشترک حوزه های فرهنگی و آموزشی جامعه در تربیت صحیح این گونه افراد نقش پیشگیرانه و نظارتی خود را ایفاء نماید.وبدینسان با تشکیل یک اجماع مشترک فرهنگی و قضایی از یک سو افراد خشونت طلب مورد مذمت وسرزنش نخبگان و لایه های مختلف اجتماع قرار گرفته و از سوی دیگر در چنبره اهرم های نظارتی وقضایی تحت پیگرد قانونی واقع میشوند.ودر نتیجه با افزایش همه جانبه هزینه رفتار خشونت آمیز و جرایم خشن،امنیت روانی و اجتماعی آحاد مردم بنحو شایسته تا مین میگردد.

یادداشت:ناصربدری رز

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *