خطر بالقوه زمین لرزه را از یاد نبریم

خطر بالقوه زمین لرزه را از یاد نبریم

به بهانه سال روز زلزله اردبیل؛

بسیاری از ساکنان اردبیل که بالای ۳۵ سال از سنشان سپری می‌شود زمین لرزه دهم اسفند این منطقه را به یاد دارند ولی مشغله‌های زندگی پرهیاهو و پیچیده انسان امروزی را چنان در خود فرو برده است که شاید کمتر فردی از مردم منطقه در چنین روزهایی به یاد این حادثه طبیعی دهشتناک می‌افتد.
زمان به عنوان یک نعمت بزرگ و مرهمی بر زخم خاطرات تلخ حوادث گوناگون و ناملایمات روزگار ازسوی آفریدگار بر انسان‌ها ارزانی شده است ولی نباید گذشت این عنصر به عاملی در گرفتاری آدمی به نوعی بی‌تفاوتی و بی احتیاطی در برابر حوادث تبدیل شود.
سال‌ها قبل تعداد وقوع زمین لرزه‌های متوسط و قابل احساس در منطقه اردبیل گاهی چنان زیاد می‌شد که افکار ساکنان منطقه را برای مدتی به خود مشغول می‌کرد و بسیاری از اردبیلی های پا به سن گذاشته وقوع صدها زلزله پیاپی را که در اصطلاح زلزله شناسان به طوفان زلزله موسوم است در تابستان ۱۳۶۷ که مصادف با تاسوعا و عاشورای حسینی بود به یاد دارند.
بدون احتساب ۱۸ سال اخیر دست کم طی چهار دهه قبل از آن هر سال چند زمین لرزه متوسط حدود چهار ریشتری و قابل احساس در منطقه اردبیل اتفاق می‌افتاد ولی طی حدود ۱۸ سال اخیر تعداد وقوع زمین لرزه‌های متوسط و محسوس اردبیل در مقایسه با سال‌های قبل از آن کاهش چشمگیری داشته و این موضوع تا اندازه ای از توجه ساکنان منطقه به این حادثه طبیعی کاسته است.
البته در این دوره زمانی چندین هزار زلزله خفیف در اردبیل و اطراف آن اتفاق افتاده است که برای ساکنان منطقه قابل احساس نبوده‌اند.
در دهم اسفند ماه دیگری قرار داریم و با وجود گذشت ۲۴ سال هنوز لحظات ناخوشایند آن رویداد طبیعی برای بسیاری از مسوولان وقت‌، خبرنگاران رسانه‌های گروهی ایرانی و خارجی و نیروهای امدادی که از استان‌های همجوار به کمک زلزله زدگان دامنه سبلان شتافته بودند از یاد نرفته است.
این مناسبت بهانه مناسبی است تا نسلی که در آن دوران به دنیا نیامده و یا کم سن و سال بودند و یا در زمان وقوع حادثه در اردبیل حضور نداشتند در جریان آن فاجعه طبیعی قرار بگیرند هرچند به قول پیشینیان : شنیدن کی بود مانند دیدن؟!
ساعت ۱۶ و ۲۸ دقیقه جمعه دهم اسفند ماه ۱۳۷۵ ساکنان اردبیل و نقاط همجوار با فعال شدن یکی از گسل‌های دامنه سبلان زمین لرزه‌ای با بزرگی ۵/۵ ریشتر را تجربه کردند که با وجود خسارات و تلفات سنگین، پیامدهای مثبت فراوانی را نیز برای مردم منطقه به ارمغان آورد.
این زلزله هرچند از لحاظ بزرگی در مقایسه با سایر زلزله‌های شدید ۶ ریشتر به بالا که در ایران روی می‌دهند اهمیت زیادی نداشت ولی به لحاظ وضعیت ناهمواری‌های منطقه و وجود خانه‌های سست و اماکن روستایی ساخته شده از کاه و گل روی گسل و یا در نزدیکی آن، خسارات و تلفات فراوانی به بار آورد که در آن زمان باعث شگفتی بسیاری از کارشناسان و حتی مردم عادی کشورمان از بالا بودن میزان خرابی‌ها و تلفات انسانی و دامی شد.
در آن روز زمین دامنه‌های کوه ۴۸۱۱ متری سبلان در غرب اردبیل غرش‌کنان کینه چندین صد ساله خود را بیرون ریخت و با وقوع زمین لرزه، ساکنان بسیاری از منازل و دیگر اماکن روستاها در زیر خروارها کلوخ ، سنگ و الوار مدفون شدند.

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *