عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

عالمی دیگر بباید  ساخت وز نو آدمی

در فضای کرونا زده درهای مدارس ایران در حالی باز شد که بازگشایی آن ،هیچ شباهتی به سالهای پیشین نداشت.این تفاوتها در آینده،بیشتر هم خواهد شد.ما دیگر دنیای “پیشا کرونا” را نخواهیم دید و گذشته به تاریخ تعلق دارد. برای ورود به دنیای آتی عالمی دیگر، بباید ساخت وز نو آدمی …
هیچ تکانه ای در طول تاریخ بشر ،چنین تکان وسیعی در الگوی زندگی بشر ایجاد نکرده است که “کرونا” کرده است. دنیایی که همه چیزش در حال “جهانی شدن” است. گویی بیماری و اپیدمی اش هم “جهانی” شده است.و چنان دگرگونی در ابعاد مختلف زندگی بشر ،بوجود آورده است که “آموزش و مدرسه” هم، مستثنا از آن نیست .
با این دگرگونی که سیطره اجتناب ناپذیر “دیجیتال” هم با آن همراه است،بعید به نظر می رسد که دنیای “پساکرونا ” شباهتی به دنیای “پیشا کرونا “داشته باشد .
صحبت از ویژگیهای دنیای بعدی،فعلا دشوار و مانند داستان “فیل در تاریکی” است که هر کسی در تاریکی ،دستی بر اندام آن حيوان می کشید و حدس و گمان خود را می گفت .دیدنش با چشم ،چون ممکن نبود لاجرم در تاریکی اش ،کف می بسود ..
یکی دست بر خرطومش می زد و می گفت ،بادبزن است و دیگری با لمس پایش می گفت ،ستون است ودیگری بر پشت حیوان دست می کشید و می گفت ،تخته سنگ است .اینگونه بود که از نظرگه، گفتشان ،شد مختلف ،آن یکی دالش لقب داد، این الف …
در حالیکه
“در کف هریک اگر شمعی بُدی
اختلاف از گفتشان ،بیرون شدی “
فعلا، آن شمع در دست هیچ کس نیست .اما هر چه که هست به نظر می رسد،بطور تمام عیار ، ویژگی “دیجیتالی” دارد در این میان ،آموزش هم تماما مثل گذشته ،”مدرسه محور “نخواهد بود بلکه “دیجیتال محور “خواهد بود.
معمولا ملتهایی موفق هستند که زودتر از دیگران، چنین شمعهایی را روشن می کنند و آینده را می بینند… امید که ما هم ببینیم. آغاز سال تحصیلی مبارک باد.

یادداشت:مالک رضایی

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *